Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Rozumiem

Prawomocna wygrana w sprawie o warszawski pałacyk

Dodano 03/30/16
Sąd Okręgowy w Warszawie uwzględnił naszą apelację w sprawie o uzgodnienie z rzeczywistym stanem prawnym treści księgi wieczystej założonej dla budynku historycznego warszawskiego pałacyku, nakazując jej zamknięcie. W sprawie opisywanej przez nas tutaj, następca prawny dotychczasowego właściciela nieruchomości warszawskiej doprowadził do założenia księgi wieczystej dla znajdującego się na niej budynku, jako odrębnego przedmiotu własności, zgodnie z art. 5 dekretu warszawskiego. Z kolei grunt pod budynkiem pozostaje w użytkowaniu wieczystym naszego klienta.

W odniesieniu do nieruchomości miała zastosowanie ciekawa konstrukcja, przewidziana w ustawie z 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach, zgodnie z którą niektóre nieruchomości mogły być oddawane w użytkowanie wieczyste bez jednoczesnej sprzedaży istniejących na nich budynków. Tak ustanowione użytkowanie wieczyste rozciąga się zarówno na grunt, jak i położony na nim budynek, stanowiący cześć składową gruntu. Obecnie ustanawianie użytkowanie wieczystego w taki sposób jest wykluczone, a budynki istniejące na gruncie muszą być sprzedane użytkownikowi wieczystemu. Wynika to z art. 31 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
 
W opisywanej sprawie sąd pierwszej instancji oddalił powództwo wprost, uznając, że użytkownik wieczysty gruntu nie ma legitymacji do żądania uzgodnienia z rzeczywistym stanem prawnym treści księgi wieczystej założonej dla położonego na tym gruncie budynku. Uzasadniając ten pogląd, sąd pierwszej instancji odwołał się do znanej uchwały składu 7 sędziów SN dnia 15 marca 2006 r., III CZP 106/05, w której Sąd Najwyższy wskazał, że powództwo o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym może wytoczyć tylko osoba uprawniona do złożenia wniosku o dokonanie wpisu w księdze wieczystej. Odwołanie to nie było jednak trafne, bowiem po pierwsze zamknięcie księgi wieczystej jest czynnością techniczną, a nie wpisem do księgi wieczystej, toteż orzeczenie uwzględniające powództwo o uzgodnienie nie wymaga w tym wypadku dla wywołania określonego w nim skutku wystąpienia z wnioskiem o wpis przez wygrywającego powoda. Po drugie zaś ze względu na opisany wyżej sposób oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, nasz klient - jako użytkownik wieczysty budynku - należał do kategorii podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o dokonanie wpisu w założonej dla tego budynku księdze wieczystej, zgodnie z art. 626(2) § 5 k.p.c.
 
Argumenty te podzielił sąd drugiej instancji, biorąc także pod uwagę wyrok NSA, o którym pisaliśmy tutaj, uchylający prawomocnie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, która stwierdzała nieważność odmowy dekretowej z lat siedemdziesiątych. W efekcie Sąd Okręgowy, uwzględniając naszą apelację, zmienił w całości wyrok sądu pierwszej instancji i nakazał zamknięcie księgi wieczystej założonej dla budynku. Wyrok jest prawomocny.

Sprawę prowadził adw. Tymoteusz Barański.

Kontakt

Aleja Jana Pawła II 70 lok.2, 00-175 Warszawa
NIP: 5223047076, Regon: 36315120300000, KRS: 0000589865